Θεραπεία TPLO της ρήξης του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου σε σκύλους και γάτες

Οι τραυματισμοί του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου (CCL) ορίζονται ως μερικές ή πλήρεις ρήξεις του συνδέσμου ή ρήξεις στην έκφυση ή την εισαγωγή του. Η δοκιμασία κρανιακού συρταριού περιγράφει την υπερβολική πρόσθια-οπίσθια μετατόπιση της κνήμης σε σχέση με το μηριαίο οστό μετά από τραυματισμό του CCL. Η κρανιακή κνημιαία ώθηση (CTT) αναφέρεται στην πρόσθια μετατόπιση του κνημιαίου κυρτώματος στην άρθρωση του γόνατος με τραυματισμό του ACL όταν η ταρσική άρθρωση βρίσκεται σε κάμψη και οι γαστροκνήμιοι μύες συστέλλονται. Η οστεοτομία ισοπέδωσης του κνημιαίου πλατό (TPLO) μεταβάλλει τη μηχανική της άρθρωσης του γόνατος, επιτυγχάνοντας σταθερότητα μέσω ενεργητικής συγκράτησης της άρθρωσης [1.2]. Ο στόχος της χειρουργικής επέμβασης TPLO είναι να δημιουργήσει μια κλίση κνημιαίου πλατό (3-7 μοίρες) που ελέγχει αποτελεσματικά την ολίσθηση της κνήμης συγκρατώντας ενεργά τον οπίσθιο χιαστό σύνδεσμο και την άρθρωση του γόνατος. Η TPLO είναι μια αποτελεσματική χειρουργική επέμβαση για σκύλους με πλήρεις και μερικές ρήξεις CCL.

Αρχές χειρουργικής επέμβασης TPLO:
Η οστεοτομία ισοπέδωσης κνημιαίου πλατό (TPLO) μεταβάλλει τη μηχανική δομή της άρθρωσης του γόνατος, επιτυγχάνοντας σταθερότητα μέσω ενεργητικής συγκράτησης της άρθρωσης [1.2]. Επειδή το κνημιαίο πλατό έχει οπίσθια κλίση, η άσκηση βάρους στην κνήμη σε ένα γόνατο με ρήξη CCL δημιουργεί διατμητικές δυνάμεις, οδηγώντας σε ανώμαλη κνημιαία κίνηση. Ο στόχος της χειρουργικής επέμβασης TPLO είναι η δημιουργία μιας κλίσης 3-7° στο κνημιαίο πλατό (βλ. Σχήμα 8) που ελέγχει αποτελεσματικά την ολίσθηση της κνήμης συγκρατώντας ενεργά τον οπίσθιο χιαστό σύνδεσμο και την άρθρωση του γόνατος (βλ. Σχήματα 9 και 10). Η TPLO είναι μια αποτελεσματική χειρουργική επέμβαση για σκύλους με πλήρεις και μερικές ρήξεις CCL.

Χειρουργικά βήματα TPLO:
Η εγγύς κνήμη χρησιμοποιείται ως σημείο χειρουργικής πρόσβασης. Το δέρμα και ο υποδόριος ιστός τομούνται για να αποκαλυφθεί η πρόσθια πρόσφυση της κεφαλής του σαρτόριου μυός. Το ράμμα σηματοδοτεί την εισαγωγή και ο μυς ανασύρεται προς τα πίσω. Μια αιχμηρή τομή γίνεται στην έκφυση του ιγνυακού μυός από την οπίσθια κνήμη. Η έκφυση του μυός κόβεται από το έσω άκρο της οπίσθιας κνήμης. Ένα υγρό επίθεμα γάζας τοποθετείται μεταξύ του μυός και του οστού για να προστατεύσει τον μυ, την ιγνυακή αρτηρία και τη φλέβα. Μια βελόνα σύριγγας 1 ml εισάγεται κατά μήκος της κρανιακής όψης του έσω πλάγιου συνδέσμου μέχρι να μπορεί να εισαχθεί κάθετα στην αρθρική κάψα. Αυτή η θέση είναι το κέντρο της κυκλικής τομής. Το αρθρικό υγρό θα πρέπει να παρατηρείται σε αυτό το σημείο. Σε περιπτώσεις εκφυλιστικής νόσου, μπορεί να παρατηρηθεί θολό αρθρικό υγρό. Μια οστική τομή εισάγεται στην αρθρική κάψα και τοποθετείται πίσω από τον ευθύ σύνδεσμο για να την προστατεύσει. Ένα μόνο στρώμα φλοιώδους οστού τομείται κάθετα με τη βελόνα ως κέντρο. Η απόσταση περιστροφής χαράσσεται με οστεοτόμο ή ηλεκτροκαυτηριαστικό μαχαίρι και στη συνέχεια πραγματοποιείται τομή πλήρους πάχους του περιστρεφόμενου οστικού θραύσματος. Εισάγετε ένα σύρμα Kirschner από την εσωτερική πλευρά του εγγύς τμήματος του περιστρεφόμενου οστικού μπλοκ. Αυτή είναι η βελόνα επιλογής. Περιστρέψτε την οπίσθια στην σημειωμένη απόσταση. Εισάγετε ένα σύρμα Kirschner από την πλευρά της κεφαλής του κνημιαίου κυρτώματος ως βελόνα προσωρινής στερέωσης. Στη συνέχεια, ασκήστε πίεση με τον σφιγκτήρα πίεσης TPLO και τοποθετήστε την κατάλληλη οστική πλάκα. Η οστική πλάκα μπορεί να στερεωθεί προσωρινά με το σύρμα Kirschner και στη συνέχεια οι βίδες σφίγγονται διαδοχικά για να ολοκληρωθεί η στερέωση της οστικής πλάκας. Για πολύ μεγάλους σκύλους, απαιτείται βοηθητική στερέωση οστικής πλάκας. Χρησιμοποιήστε απορροφήσιμα ράμματα για να ράψετε τον σαρτόριο μυ, να ράψετε την εν τω βάθει περιτονία με τους όζους και να ράψετε την επιφανειακή περιτονία, τον υποδόριο ιστό και το δέρμα με τους όζους.